گزارش کارآموزی حسابداری مالی

دانلود گزارش کارآموزی حسابداری مالی شرکت سداد ماشین…

فرمت فایل دانلودی: zip

فرمت فایل اصلی: word

تعداد صفحات: 25

حجم فایل: 23 کیلوبایت

قیمت: 4000 تومان

در زیر به مختصری ازعناوین و چکیده آنچه شما در این فایل دریافت می کنید اشاره شده است:

مقدمه ای بر تحلیل هزینه ای و مالی

1-1-اهمیت تحلیل هزینه ای و مالی

1-2-ماهیت تحلیل هزینه ای و مالی

حسابداری و امور مالی

حسابداری مالی

حسابداری مدیریت

مدیریت مالی

2-1- صورت های مالی

گزارش پایان دوره

پنج گروه اساسی حساب ها

اصول پذیرفته شده حسابداری

چارچوب های مقرر برای شرکت های عمومی

2-2- تحلیل و تفسیر صورت های مالی

تحلیل و تفسیر

محدودیت های تحلیل و تفسیر

نقش تحلیل گرها

حسابداری مدیریت

3-1- رفتار هزینه ای

فرض خطی بودن هزینه ها

3-1-1- شیوه های تعیین هزینه های ثابت و متغیر

نمودار پراکندگی

برآورد فراز و فرود

تحلیل رگراسیون ساده

3-2- تحلیل هزینه، مقدار، سود

اصطلاحات در تحلیل سود، مقدار، هزینه

3-2-1- شیوه های تحلیل هزینه، حجم و سود

3-3- هزینه یابی جذبی و متغیر

3-4- تصمیم گیری کوتاه مدت

3-5- بودجه بندی و برنامه ریزی عالی

مقدمه ای بر تحلیل هزینه ای و مالی

1-1- اهمیت تحلیل هزینه ای و مالی

مفاهیم تحلیل هزینه ای و مالی، ارتباط قابل ملاحظه ای با مدیریت و بهبود بهره وری دارد. برای بقای کسب و کار، مدیریت کارآمد جنبه های مالی آن اساسی است. از این گذشته، برای موفقیت بهبود بهره وری، مدیریت منابع مالی باید به صورت صحیحی انجام شود؛ و این به معنی آن است که پیامدهای مالی هرگونه امکان بهبود بهره وری باید تحلیل شده و در نظر گرفته شود.

1-2- ماهیت تحلیل هزینه ای و مالی

حسابداری و امور مالی

حسابداری را می توان فرآیند «شناسایی، سنجش و ابلاغ اطلاعات اقتصادی که امکان انجام قضاوت های آگاهانه و اتخاذ تصمیم های آگاهانه را برای استفاده کنندگان از آن اطلاعات فراهم می کند» تعریف کرد. اطلاعات در سیستم های حسابداری اساساً به داده های مالی درباره مبادلات تجاری مربوط می شود که برحسب «پول» ارائه می شوند.

حسابداری را گاه زبان کسب و کار (تجارت) می نامند. این سیستم محیطی را فراهم می کند که از طریق آن بازاریابی، تولید، منابع انسانی و دیگر عوامل مؤثر در تصمیم گیری، بازتابی به تعبیر پولی پیدا می کنند. این نکته، نحوه استفاده بیشتر شرکت ها را از حسابداری و امور مالی به عنوان «یکپارچه کننده ای» که پیامدهای ترکیبی مسیر مفروضی از اقدام (ها) را در موقعیت مالی شرکت مشخص می کند، نشان می دهد. موضوع هایی که در این مدول آمده است، به سه حوزه وسیع مدیریت مالی و حسابداری مربوط می شوند که عبارتند از حسابداری مالی، حسابداری مدیریت و مدیریت مالی.

حسابداری مالی

هدف اصلی حسابداری مالی طبقه بندی و ثبت جزئیات مبادله به تعبیر پولی است تا امکان آماده کردن ترازنامه ها و صورت های دوره ای درآمد فراهم شود. کانون توجه حسابداری مالی، آماده کردن صورت های مالی شرکت برای استفاده توسط «طرف های» برون سازمانی است.

در عین آن که اطلاعات حسابداری مالی، فواید و کاربردهای بدیهی در یک شرکت دارد، هدف اصلی از مطالعه حسابداری مالی، توجه به نیازهای استفاده کنندگان برون سازمانی صورت های مالی منتشر شده، است.

حسابداری مدیریت

حسابداری مدیریت اطلاعاتی را که مدیران برای گرفتن تصمیم های آگاهانه نیاز دارند، فراهم می کند. در چنین حدی، کانون توجه حسابداری مدیریت، تصمیم گیری های درون سازمانی است. در نتیجه، همگنی سیستم های حسابداری مدیریت اغلب، بسیار کمتر از سیستم های حسابداری مالی است.

در مجموع، شرکت ها برای کمک به برنامه ریزی، کنترل، سازمان دهی، اطلاع رسانی و ایجاد انگیزه، تمایل به برقراری سیستم های حسابداری مدیریت دارند.

مدیریت مالی

کار مدیریت مالی به سه حوزه مهم تصمیم گیری مربوط می شود: تصمیم های سرمایه گذاری، تصمیم های مالی و تصمیم های مربوط به سود سهام.

تصمیم های سرمایه گذاری به معنی انتخاب پروژه های سرمایه گذاری از بین مجموعه گزینه هاست که بیشترین نفع را برای شرکت و سهامداران آن دارد.

تصمیم های سرمایه گذاری، علاوه بر سرمایه گذاری جدید، جایگزین کردن دارائی های موجود را هم شامل می شوند. تصمیم های سرمایه گذاری، اساساً مدیریت را درگیر تعیین و بازنگری برنامه درازمدت، برای به کارگیری دارائی های شرکت می کند.

تصمیم های مالی، بهترین آمیزه مالی را که شرکت باید به کار ببرد، معین می کند. این تصمیم ها، ترکیب سرمایه صاحب کار و سرمایه قرض گرفته شده را که باید استفاده شود، شامل می شوند.

تصمیم های مربوط به سود سهام نیز تصمیمی مهم برای مدیریت مالی است. سود سهامی که به سهامداران پرداخت می شود از وجوه موجود حاصل از منابع داخلی که می تواند برای تأمین مالی سرمایه گذاری های جدید به کار رود، می کاهد. اگر سهامداران به تغییرات بین درآمد سود سهام و عایدی سرمایه از طریق افزایش قیمت سهام، بی تفاوت باشند، تعیین پرداخت بهینه سود سهام، که ثروت سهامداران را حداکثر کند، ممکن می شود.

مدیریت مالی با حل مشکلات در این سه زمینه ارتباط دارد و اصولاً هدف مدیر مالی را با حداکثر کردن ثروت سهامداران شرکت مربوط می دانند.

حسابداری مالی

2-1- صورت های مالی

گزارش های مالی پایان دوره، معیاری برای شناخت عملکرد شرکت، از طریق صورت درآمد، و شناخت وضعیت مالی شرکت از طریق ترازنامه ایجاد می کنند.

در این قسمت، اصطلاحات بسیار و گسترده ای به کار می رود که می توان آنها را متعلق به سه مقوله کلی دانست:

گزارش های پایان دوره

پنج گروه اساسی حساب ها

اصول پذیرفته شده حسابداری

گزارش پایان دوره

گزارش های پایان دوره در هر شرکت از صورت درآمد (گزارش عملکرد) و ترازنامه (صورت وضعیت مالی) تشکیل شده است.

صورت وضعیت درآمد (یا حساب سود و زیان)، سود یا زیان شرکت را طی یک دوره معین حسابداری می سنجد. این سنجش با انطباق درآمد شرکت در دوره موردنظر نسبت به مخارج موجود در کسب آن درآمد انجام می گیرد. سود (یا زیان) حاصل معرف تغییر در ثروت شرکت طی یک دوره حسابداری است، به طوری که «سود» به افزایش ثروت شرکت و زیان به کاهش آن می انجامد. این تغییر ثروت بر «مطالبات» مالکان شرکت اثر می گذارد؛ به طوری که در ترازنامه ها، سود به حق مالی مالکان، اضافه و زیان از آن کم می کند. چنین گزارشی را در ایالات متحده صورت درآمد و در بریتانیا حساب سود و زیان می نامند. درآمد (یا سود) دوره ای یک شرکت با کسر مخارج آن از درآمد به دست می آید و می توان آن را با فرمول زیر نشان داد:

= R – Eدرآمد (یا سود)

که در آن:

= Rدرآمد در آن دوره؛ و

= Eمخارج در همان دوره

ترازنامه گزارشی است که دارایی، دیون و حق مالی مالکان (یا وجوه سهام داران) را در پایان یک دوره حسابداری منعکس می کند. دارایی شرکت، همیشه برابر است با مطالبات وام دهندگان (بدهی ها) به علاوه مطالبات مالکان (حق مالی مالکان). این را هویت حسابداری (تعیین بدهکار و بستانکار حساب) می نامند که معرف آن، رابطه زیر است:

A = L + OE

که در آن:

= Aدارائی ها؛

= Lبدهی ها؛

OE= حقوق مالکین است.

صورت درآمد یا حساب سود و زیان، درآمد شرکت را طی یک دوره زمانی می سنجد، در حالی که ترازنامه بازتاب وضعیت مالی، برحسب دارائی ها، دیون و حق مالی در یک زمان خاص است.

پنج گروه اساسی حساب ها

حسابداران، برای حفظ سوابق تفصیلی، مبادلات را در حساب های دفترکل ثبت می کنند. اگرچه دفاتر شرکت ها ممکن است شامل تعداد زیادی حساب باشد، اما فقط پنج نوع اصلی وجود دارد که عبارتند از درآمدها، هزینه ها، دارایی ها، بدهی ها و حقوق مالکین (یا حق مالی سهامداران).

منظور از درآمدها پولی است که کسب و کاری در نتیجه ارائه کالا و خدمات به مشتریان خود به دست می آورد.

مخارج، به معنی تعهداتی است که به ازای ارائه خدمات یا کالا به مشتریان، به بنگاه (شرکت) تحمیل می شود.

دارایی به معنی اموالی است که شرکت تجاری مالکیت آن، یا از نظر قانونی حق اعمال نفوذ بر آنها را دارد.

بدهی ها عبارت است از مبالغی که شرکت تجاری بدهی دارد.

حقوق صاحبان سرمایه به معنی دارایی اضافی باقی مانده بعد از بدهی ها است و به این معنا که این حقوق، یک مبلغ باقی مانده است. این اصطلاح به منافع صاحبان سرامیه در کسب و کار نیز اشاره دارد. سهم صاحبان سرمایه، بر طبق قانون، معمولاً «باقی مانده» به شمار می آید. وقتی نهادی تجاری ورشکست یا دچار تصفیه می شود، مادام که تمام مطالبات دیون برطرف نشده باشد، مالکان هیچ برگشت سرمایه ای نخواهند داشت.

اصول پذیرفته شده حسابداری

چند اصل حسابداری پذیرفته شده به صورت عمومی (GAAP) داریم که راهنمای حسابداران در ثبت رویدادهای مالی و آماده کردن گزارش های پایان دوره هستند. این اصول عبارتند از: موجودیت (تجاری)، عینیت، استمرار روند، دوره، واحد پولی، استحکام، انطباق، احتیاط یا محافظه کاری و اهمیت (مادیت)

موجودیت [تجاری] این فرض را در بر دارد که «کسب و کار تجاری» مستقل از صاحبان سرمایه است، یعنی، معاملات شخصی از ثبت تجاری حذف می شوند.

«عینیت» به معنی آن است که فقط سودهایی که ظرف دوره حسابداری «تجسم عینی» پیدا کرده اند، گزارش می شوند. به طور کلی این تعبیر حاوی این معناست که سود تنها وقتی رسمیت دارد که فرآیند کسب آن کامل شده باشد.

«استمرار روند» حاوی این فرض است که اجرای عملیات کسب و کار به طور نامحدود ادامه خواهد یافت.

تعبیر «دوره» اشاره بهه تقسیم عمر کسب و کار به فواصل معین (مثلاً یک ساله) به عنوان اساس تعیین سود یا زیان در آن دوره (مثلاً سال) و وضعیت مالی شرکت در پایان سال است.

«واحد پولی» به معنی آن است که وجه مشترک در ثبت تمام رویدادهای مالی، پول است. تنها رویدادهایی که بتوانند بر حسب واحد پول بیان شوند، به ثبت های حسابداری وارد می شوند.

«انسجام» به این معناست که عمل مبادلات از یک دوره تا دوره دیگر باید انسجام داشته باشد؛ طرز عمل با مبادلات مشابه باید منسجم باشد.

«انطباق» به معنی آن است که مخارج صرف شده باید با درآمدهای مربوط به خود منطبق باشد.

«احتیاط» یا محافظه کاری یعنی آن که برای تمام مخارج یا زیان های بالقوه باید حد مجازی را در نظر گرفت؛ اما به درآمدها یا عایدی های بالقوه نباید تکیه کرد. این تعبیر را می توان چنین بیان کرد «همیشه زیان را پیش بینی کنید؛ اما هیچ وقت منتظر عایدی نباشید».

«اهمیت» یعنی آن که طرز عمل غیراستاندارد رویدادهای مالی، مشروط به جزئی و کم اهمیت بودن پیامدهای آن طرز عمل توجیه پذیر است. کاربرد معمول این نکته در مورد اقلام کم ارزش است.

چارچوب های مقرر برای شرکت های عمومی

شرکت های عمومی که در فهرست «بازار مبادلات» کشوری یا محلی هستند، باید علاوه بر تهیه صورت های مالی برای کاربرد درون سازمانی، اطلاعاتی را به کل جامعه، به خصوص سهامدارن، سهامداران بالقوه، اعتبار دهندگان و وام دهندگان درازمدت، عامه مردم و دولت ارائه کنند.

قوانین شرکت، در اصل، برای حفاظت از منافع سرمایه آوران اصلی، نظیر سهام داران و اعتبار دهندگان طراحی شده است. به طور کلی، این قانون تعداد، محتوا و میزان تواتر گزارش ها را منتشر می کند. چنین قانونی به طور کلی، حداقل یک صورت درآمد (یا حساب سود و زیان)، یک ترازنامه، یک گزارش هیأت مدیره و یک گزارش حسابرسی (ممیزی) را می طلبد.

شرکت های عمومی در پی وارد شدن به فهرست بازار مبادلات سهام، برای تسهیل خرید و فروش سهام صادره خود هستند. این وضعیت امکان تغییر ترکیب مالکان شرکت را در گذر زمان ایجاد می کند. هر شرکت برای آن که در فهرست ماندن خود را ادامه بدهد، باید از خواسته های در فهرست آمدن بازار مبادلات سهام تبعیت کند.

استانداردهای حسابداری در بسیاری از کشورها تدوین شده است. تلاش در این استانداردها، ایجاد اطمینان از انسجام و جامعیت در گزارش های مالی است که شرکت ها آماده می کنند.

اما هر کشور استانداردهای خاص خود را برقرار می کند.

نهادهای جهانی که با هماهنگ کردن استانداردها سروکار دارند، در مورد اطمینان از انسجام کل دامنه به کارگیری استانداردهای حسابداری در سرتاسر جهان کار می کنند. کار این نهادها به خاطر شمار مقررات قضایی کشوری که مقررات گزارش دهی شرکت را تعیین می کنند.

2-2- تحلیل و تفسیر صورت های مالی

تحلیل و تفسیر

تحلیل نسبت، محاسبه بالقوه شمار بسیاری از نسبت ها را شامل می شود. در تعریف نسبت ها، هیچ توافق جهانی وجود ندارد.

نسبت ها را برای بررسی ساختار مالی، توان بدهی پردازی/ توان تبدیل به نقدینگی، سوددهی و تحلیل دپونت به کار می برند.

فرمول دپونت ترکیب نسبت بازده کل فروش و گردش کل دارائی هاست. به این معنا، فرمول دپونت نحوه وابستگی بازده کل دارایی را به تعامل بین بازده کل فروش و گردش کل دارایی نشان می دهد.

نسبت دپونت را که ترکیب این دو گونه نسبت است، می توان چنین بیان کرد:

این نسبت ثابت می کند که برای آن شرکتی که به درآمد رضایت بخشی نسبت به دارائی های کل خود برسد، باید تعامل رضایت بخشی بین بازده کل فروش و گردش کل دارایی خود داشته باشد.

محدودیت های تحلیل و تفسیر

نسبت ها ارائه کننده پاسخی نیستند؛ بلکه در شناسایی حوزه های جستجوی اطلاعات بیشتر به تحلیل گر کمک می کنند.

نسبت ها به طور فردی، سودمندی چندانی ندارند و به طور کلی تنها به عنوان بخشی از تحلیل مالی جامع صورت مالی یک شرکت مفیدند.

اطمینان از خوب یا بد بودن نسبت معینی به طور خاص مشکل است.

با توجه به فرض «واحد پولی» که حسابداران در تهیه صورت های مالی به کار می برند، نسبت ها در صورتی که به ارزش های جاری بیان شوند، معمولاً سودمندی خاص و محدودی دارند؛ اما، گزارش های حسابداری بازتاب قیمت های تاریخی مبادله مربوط به اقلام گزارش هستند.

میزان مجاز بودن در اقدامات حسابداری، امکان می دهد که شرکت ها برای مبادلات یکسان برخوردهای مختلفی صورت دهند و این امر مقایسه های «بین شرکت ها» را نسبتاً مشکل می کند.

بسیاری از شرکت ها، نوسانات فصلی در فعالیت خود دارند و در نتیجه اقلام پایان سال برای اقلامی در گزارش ممکن است اطلاعات گمراه کننده ای در مورد کل آن سال ارائه کند.

این فایل شامل: صفحه نخست، فهرست مطالب و متن اصلی می باشد و با فرمت (word) در اختیار شما قرار می گیرد.

(فایل قابل ویرایش است)

تعداد صفحات: 25

عبارات و واژگان کلیدی:

  • گزارش کارورزی حسابداری مالی شرکت سداد ماشین
  • خرید گزارش کارآموزی حسابداری مالی شرکت سداد ماشین
  • دانلود گزارش کارآموزی حسابداری مالی شرکت سداد ماشین
  • گزارش کارآموزی حسابداری مالی شرکت سداد ماشین
  • دانلود پروژه حسابداری مالی شرکت سداد ماشین

کلیک برای خرید